«ماهور» معراج همزمان حزن و حماسه است..
آنجا که با صدای بنان همراه می شود که:

--یار آن بُود که صبر کند بر جفای یار
  ترک رضای خویش کند در رضای یار--

و یا آنجا که:

-همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی-

و یا وقتی به ایهام دل انگیز --وفات-- در این بیت پیچیده ی
 سعدی آغشته می شود که :
--گر کنم سر وفات سریر    سهل باشد به قسم مختصری--