درباره من
جدیدترین یادداشتها
همهبایگانی
- اسفند 1390 2
- بهمن 1390 5
- دی 1390 7
- آذر 1390 3
- آبان 1390 7
- مهر 1390 5
- شهریور 1390 2
- مرداد 1390 4
- تیر 1390 2
- خرداد 1390 3
- اردیبهشت 1390 5
- فروردین 1390 5
- اسفند 1389 5
- بهمن 1389 5
- دی 1389 7
- آذر 1389 5
- آبان 1389 9
- مهر 1389 6
- شهریور 1389 8
- مرداد 1389 10
- تیر 1389 7
- خرداد 1389 5
- اردیبهشت 1389 11
- فروردین 1389 12
- اسفند 1388 14
- بهمن 1388 12
- دی 1388 13
- آذر 1388 10
- آبان 1388 18
- مهر 1388 18
- شهریور 1388 15
- مرداد 1388 14
- تیر 1388 17
- خرداد 1388 17
- اردیبهشت 1388 24
- فروردین 1388 20
- اسفند 1387 29
- بهمن 1387 26
- دی 1387 26
- آذر 1387 26
- آبان 1387 19
- مهر 1387 17
- شهریور 1387 14
- مرداد 1387 30
- تیر 1387 33
- خرداد 1387 35
- اردیبهشت 1387 19
- فروردین 1387 23
- اسفند 1386 17
- بهمن 1386 18
- دی 1386 10
- آذر 1386 11
- آبان 1386 19
- مهر 1386 17
- شهریور 1386 16
- مرداد 1386 14
- تیر 1386 20
- خرداد 1386 22
- اردیبهشت 1386 28
- فروردین 1386 16
- اسفند 1385 15
- بهمن 1385 20
- دی 1385 24
- آذر 1385 24
- آبان 1385 22
- مهر 1385 26
- شهریور 1385 13
- تیر 1385 16
- خرداد 1385 25
- اردیبهشت 1385 30
- فروردین 1385 27
- اسفند 1384 21
- بهمن 1384 27
- دی 1384 37
- آذر 1384 23
- آبان 1384 29
- مهر 1384 32
- شهریور 1384 27
- مرداد 1384 30
- تیر 1384 5
- خرداد 1384 12
- اردیبهشت 1384 51
- فروردین 1384 42
- اسفند 1383 41
- بهمن 1383 45
- دی 1383 58
- آذر 1383 54
- آبان 1383 20
فلما لم یبق معه الا اهل بیته ، خرج علی بن الحسین (ع)
و کان اصبح الناس وجها و احسنهم خلقا -فاستاذن اباه فی القتال
فاذن له
زمانیکه کسی جز اهل بیتش با او (حضرت اباعبدالله الحسین (ع) ) نماند
علی اکبر (ع) از پدر بزرگش اجازه گرفت و حضرت به او اجازه فرمودند.
ثم قال : « اللهم اشهد ، فقد برز الیهم غلام اشبه الناس
خَلقا و خُلقا و منطقا برسولک (ص) و کنا اذا اشتقانا الی نبیک نظرنا الیه»
حضرت فرموند : پروردگارا !
گواه باش که فرزندی به سوی آنان می رود که از همه مردم
چه از نظر سیما و چه از نظر اخلاق و سخن گفتن به پیامبرت شبیه تر است
و ما هرگاه مشتاق دیدن پیامبرت بودیم به او نگاه می کردیم!
...
ثم رجع الی ابیه و قال : یا ابة ، العطش قد قتلنی و ثقل الحدید قد اجهدنی
فهل الی شربة من ماء السبیل؟
علی اکبر (ع) به سوی پدر آمد و گفت : پدر جان !
تشنگی مرا هلاک کرده است
و سنگینی سلاح توانم را بریده است
آیا جرعه ای آب هست؟
فبکی الحسین (ع) و قال : و اغوثاه یا بنی
من این اتی بالماء
قاتل قلیلا فما سرع ما تلقی جدک محمّد (ص)
فیسقیک بکاسة الا و فی شریة لا تظما بعدها
حسین (ع) گریست و پاسخ داد :
فرزندم!
آب از کجا بیاورم
کمی بجنگ
بزودی جدت پیامبر (ص) را دیدار خواهی کرد و
او تو را جامی خواهد داد که هرگز تشنه نخواهی گشت
فرجع الی موقف النزال و قاتل اعظم القتال
فرماه منقذ بن مرة العبدی بسهم
فصرعه
فنادی : یا ابتاه
علیک منی السلام !
هذا جدی یقراک السلام!
و یقول : عجل القدوم علینا
ثم شهق شهقة فمات
علی اکبر (ع) بازگشت به سوی جنگ و بزرگترین جنگ را کرد
سپس -منقذ بن مره عبدی- تیری به سوی او انداخت
و او را بر زمین افکند
علی اکبر فریاد زد :
پدر جان !
درود و سلام من بر تو باد!
اکنون جدم -پیامبر (ص)- به تو سلام می رساند
و می گوید :
فرزندم حسین ! زودتر به نزد ما بیا!
سپس فریادی زد و شهید شد.
فجاء الحسین (ع) حتی وقف علیه و وضع خده و قال :
قتل الله قوما قتلوک !
ما اجراهم علی الله و علی انتهاک حرمة رسول الله
علی الدنیا بعدک العفاء!
حسین (ع) بر بالین فرزندش آمد و صورت بر صورتش نهاد و گفت :
خداوند بکشد آنها که تو را کشتند
چقدر در مقابل خدا و شکستن حرمت پیامبر خدا گستاخی کردند
بعد از تو خاک بر سر دنیا !
-------------------------------
پ.ن : سید ابن طاووس شاید دقیق ترین مقتل را در مورد حادثه ی کربلا نوشته.
برای دهه ی محرم قسمتی از آن را انشاءالله اینجا خواهم نوشت به قصد ذکر مصیبت برای خودم ،
که اینجا از نفس های پاک و روشن شیعیانش به دورم !
از تمام دل های پاک و قلب های منتظر و عاشق امام دوستان پیشاپیش معذرت دارم.
اگر هم کسی متن اصلی کتاب را دارد اشتباهات بنده را اصلاح کند. با تشکر