« ساحت گور تو
سروستان شد
ای عزیز دل من
تو کدامین سروی؟ .. »

شاخه ی احمق سیب..

نه با تو ایم و نه بی تو

چه روزگار بدی...

افسوس که بی تو مردم
آرزوهایم مرد
روزهایم مرد
..
هنوز با لبخندهای تو  کنار نیامده بودم
زود بود که بمیرم
و برای دست های تو
قایق بشوم..

حیف آن ترانه بود
که از انگشت هایت جاری نشد
و حیف من بود
که نمیرم..

دریغا یک ذره شب..

نه مجنونم که دل بر دارم از دوست

مده گر عاقلی بیهوده پندم...

چه بی امان
می شتابد خزان
چه بی فغان
دل
می سپارد جان!

..