منم آن عاشق بازنده هنوز...
۱. غرق در حیرتم از اینکه چرا
مانده ام زنده هنوز....
۲. گاهی سایه ی شومی می شوم
درست روی زندگی ام...
۳. من هر چی فکر کردم...واسه دوستام
آدم با مرامی نیستم.
یعنی حاضر نیستم کاری رو رفاقتی انجام بدم
و لو خیلی کوچک..
توقعی هم ندارم در مقابل..
من از اوون آسمون آبی می خوام م م ...
مگر نسیم سحر
بوی زلف یار من است..
که راحت دل رنجور بی قرار من است..
۱. لا تسمع فیها لاغیه!
۲. ملالی نیست جز همین خواب های رنگی
که یکدست نمی شوند
با آدم ها و روزهای
سیاه و سفیدمان...
۳. پشت دریاها هیچ شهری نبود
همین است که می گویم
روی شعر ها حساب نکنید!
۴. به قول فروغ :
به خدا غنچه ی شادی بودم
دست عشق آمد و
از شاخم چید...!
۵. چقدر دلم می خواست
وقت تاریکی ها و
جشن شمع ها
در همون خونه ی کوچک خودمون بودم..
یادش به خیر چه مشق ها که کنار شمع ننوشتیم
...
خوش به حال پروانه ها...!
اگر هزار غم است از جفای او بر دل
هنوز بنده ی اویم که غمگسار من است..
و استغفرک ...
برای مدتی روزه ی سکوت گرفته ام...
دستانم می لرزد
آنقدر که دکمه ها را نمی توانم به درستی فشار دهم
دنیای کوچک من
به آرزوهای بزرگم قد نداد..
و درد تمام تنم را در بر گرفت
در نیمه شبی که
من بودم و ماه
و یک دنیا خدا ...
روزه ی سکوت گرفته ام.
لطفا اینجا چیزی ننویسید که جوابی بخواهد...