اللهم صلی علی
علی بن موسی الرضا
الامام التقی النقی
و حجتک علی من فوق الارض
و من تحت الثری
الصدیق الشهید
صلواة کثیرة تامة زاکیه متواصلة متواترة
مترادقة کافضل ما صلیت علی احد من اولیائک...
~ تا دور از ایران نباشی...تا لذت وجود نور و آرامش رو درک نکرده باشی.
قدر امام رضا(ع) رو نمی دونی...
امام یه نعمته واسه ما. نعمت..
علامه طباطبایی می گفتند :
همه ی اهل بیت اهل محبت هستن...اما محبت امام رضا(ع) «حسّی» است.
باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی..

۱. مدام زمزمه ام شده بود :
یاری اندر کس نمی بینم ، یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد
دوست داران را چه شد...
۲. این چند روز که ایمیل هام رو ندیدم چقدر خوب بود!
چقدر ندیدن ها و نشنیدن ها گاهی دلنشین است..
گرگی را دیدم که از شکار امروزش راضی بود
و زنی که دامنی گلدار می پوشید و از
مرد های کوچکتر از خودش چشم بر نمی داشت.
و ساعتی که تراشه های دقیق زندگی را ثبت نمی کرد
و گوشی ام که همراه من نبود دیگر...
من حواس پرت شده ام. خودم را جا می گذارم
یک جا و بعد که می آیم پیدا کنم که کجا بوده ام
یادم میرود که کجا هستم.
دلم برای تو میسوزد که مهمان آدم بی عرضه ای مثل من
شده ای و باید ناراحتی های من را ببینی و غصه بخوری.
گاهی چنان جسور و حریصم به زندگی نکردن که
هیچ دستی نمی تواند به زندگی ام بر گرداند.
من به درد این دنیا نمیخورم.
من را ساخته اند که در برزخ ، دردهای تو را بشمارم
و زخمی که روز به روز کاری تر می شود.
صبح ها سر کار می رود و عصر ها خسته اما گشاده تر
باز می گردد. ساعت کاری زخم ها را خدا فقط می داند.
زخم هایی که محض رضای خدا به مرخصی هم نمی روند
برای کسب یک لقمه درد حلال...