The story of my life

ای راوی سرگشته ی من !

 « من ، صفحه به صفحه
تا آخر این قصه
به دنبال تو هستم ! »



پ.ن :

یا ایها المدثر 
قم فانذر  وربک فکبر 
وثیابک فطهر
والرجز فاهجر
 ولا تمنن تستکثر 
ولربک فاصبر ....

بارون بارونه ...



پ.ن : خسته از درس و ...
دویدن در هوای این روزهای پاریس لذت غریبی داره...

ما را اجابت کن ای عشق...

دستان افسرده ی ما
سوی شهادت بلند است
می گیرد آیا شهادت
دستان ما را دوباره...؟!



پ.ن : سخنم با شما نیست که : لکم دینکم و لی دین!

اضرع الله خدودکم!
خداوند رویتان را خوار گرداند
لا تعرفون الحق کمعرفتکم الباطل
آنقدر که باطل را می شناسید حق را نمی نفهمید!
و لا تبطلون باطل کابطالکم الحق
و آنچنان که حق را زیر پا می گذارید ، باطل را نابود نمی کنید!

سخنم با شما نیست...

پ.ن : خاک بر سر من که ...
می دانی :
« دل آرام » را گواه می گیرم
که آن دنیا شهادت بدهد به حرف هایی که ننوشتم
به گریه هایی که رنگ قلم نگرفت
به آیه هایی که پی در پی خواندم و بر مهربانی ات گریستم
و از غفلت و درمانده گی ام ناله کردم...
« دل آرام » را گواه می گیرم
بر آن که جز نصرت حق حتی اگر در حد قطره و کمتر از آن باشم
برای زندگی ام راهی را نرفته ام
دل آرام را گواه می گیرم که جز تو
دوستی ندارم و جز به آنان که دوست تو اند
محبت نمی ورزم!

اینکه تو بر چه کسی محبت داری
و اینکه چرا آدم های ظاهرا ضعیف و خوار محبتت را برگزیده اند
در حیطه ی اختیار من نیست که :
هر که را دوست بداری
عاشقش خواهم بود!


خدایا !

از نادانی خود بر تو پناه می برم
و از خطایم
تنها از تو پوزش می خواهم

...

هو الاول و الآخر یار !

که تنها خداست که
دوستانش را تنها نمی گذارد
  ....

قد افلح من زکیها...
و
قد خاب من دسها
...

امیرالمونین علی (ع) می گوید :
من وثق بماء لم یظمأ

یعنی :
آنکس که به وجود آب یقین دارد
تشنه نمی ماند !


پ.ن :دلم یکی از جمله های نوشته شده با عشوه ی
پشت کامیون ها را می خواهد...مثلا یه چیزی توی این مایه ها که :

از این بیهوده چرخیدن چه حاصل؟
پیاده می شوم ،
دنیا ، نگهدار!

 پ.ن : یکی که همیشه در طول مدت آشنایی از من دل ناصاف! داشت
دیروز زنگ زده بود به اتاقم!
نمی دانم شماره و اینها را از کجا آورده بود ( علما می دانند که من شماره ی
خودم را نمی دانم!) - به هرصورت حساب ما جداست، می دانید که!
کلی تعارف و اینها و بعد گفت : خوش میگذره بدون ما؟!!
بهش گفتم :

بی همگان به سر شود...
شما که جای خود دارین!!!

پ.ن : یه آهنگی هست که خیلی دوست دارم
همونی که میگه :

تو بخوان شب همه شب برایم ای مرغ سحر
که دل خسته ی من درآمد از سینه به در
تو سبکبالی و من اسیر بشکسته پرم
تو پر از شوری و من
ز عالمی خسته ام...

عجب سخت است صرف فعل عشقت-ش-...

غلط کردم
غلط کردی
غلط کرد...