آنکه هر دم هوس سوختن ما می کرد
کاش می آمد و از دور تماشا می کرد!
باز هم نوای محزون غریبه!
اینبار با ملوی ماندگار «دل آرا» پیوند خورده است...
چقدر این صدای آهنگین را دوست دارم...
/گر چه بمیرم از غمت.../
و تو هستی که باز در این شب های ضخیم
هم صحبت عاشقانه هایم می شوی
و شاید روزی
همین دستان شکسته را دست بگیری!
والیل و ما وسق والقمر اذا اتسق ...
چقدر این روزها به یاد آن " سلام علیکم بما صبرتم " می افتم!
چون سر آمد دولت شبهای وصل
بگذرد ایام هجران نیز هم..
بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم !
پ.ن: سرما خورده ام!
دردهای خفیف و آزار دهنده را دوست میدارم!
هر چیز که نتواند مرا از پای در آورد
مرا قوی تر می سازد!
پ.ن:
دیروز به دکتر رشتچیان(بعد از رفتار بی سر و ته معمولش)
گفتم:
توقع من از شما به عنوان یک استاد
کمی بیش از یک منشی است!
پ.ن : همیشه به نظرم می آمد که شاعر این بیت
احتمالا اصفهانی بوده یا در اصفهان این بیت بر او الهام شده!
« آه که امروز دلم را چه شد دوش چه گفتست کسی با دلم »
به قول او :
هو الاول و الآخر یــــــــار!
همین که مقابل تو
خاموش مثل خداوند سایه ها
به خواب آفتاب رفته است ،
منم!
منم که از عطر آهوی هوا می فهمم
رمه های هراسیده ی این همه ابر
از شیب کدام فصل تشنه
به جانب برنج زار مشرقی رفته اند!
دیگر دیر است بدانم
در غیاب سایه به آفتاب چه می گویند
شبی که به حیرت سایه روشن تو رسیدم
عجیب
چراغ ها دیدم شکسته به دست باد !
شکسته به دست باد..شکسته به دست باد!
با ملائکی غمگین
که نجات مرا
به خط روشن ترین کاتبان شهید می نوشتند
حالا هی حضرت علاقه!
دیگر چه آمدن ، چه آوازی ؟
من که خراب خواب تو می روم از گریه های بلند ...
سید علی صالحی
On the Prowl
الفباى درد از لبم مىتراود
نه شبنم، که خون از شبم مىتراود
سه حرف است مضمون سى پاره دل
الف، لام، میم از لبم مىتراود
چنان گرم هذیان عشقم که آتش ،
به جاى عرق از تبم مىتراود
ز دل بر لبم تا دعایى برآید
اجابت ز هر یاربم مىتراود
ز دین ریا بىنیازم، بنازم
به کفرى که از مذهبم مىتراود!
