عیب جویانم حکایت پیش جانان گفتهاند من خود این پیدا همیگویم که پنهان گفتهاند! پیش از این گویند کز عشقت پریشانست حال گر بگفتندی که مجموعم، پریشان گفتهاند! دشمنی کردند با من لیکن از روی قیاس دوستی باشد ! که دردم پیش درمان گفتهاند...
بیست و دو سال هم چه آسان تمام شد... تنها میتوانم گفت: -الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله گفتی به غمم بنشین یا از سر جان برخیز فرمان برمت جانا بنشینم و برخیزم... ربنا لا تزع قلوبنا بعد إذ هدیتنا ، وهب لنا من لدنک رحمة انک أنت الوهاب