«ماهور» معراج همزمان حزن و حماسه است..
آنجا که با صدای بنان همراه می شود که:
--یار آن بُود که صبر کند بر جفای یار
ترک رضای خویش کند در رضای یار--
و یا آنجا که:
-همه عمر بر ندارم سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی-
و یا وقتی به ایهام دل انگیز --وفات-- در این بیت پیچیده ی
سعدی آغشته می شود که :
--گر کنم سر وفات سریر سهل باشد به قسم مختصری--