وقتی آمدی گمان نمی کردم که لحظه ها به شمارش معکوس بیفتند
برای رفتنت و ..

از همین چند روز به آخر نمی دانی که چقدر دلم برایت تنگ شده
آی محبت بی دریغ
آی خنده های کودکی ..
آی دست های نرم همیشه...
آی...
شاید من دیگر آن محمد سابق نیستم...

حالا بذار آدم ها از کنارم رد شوند و اشک را منتظر ، در چشمانم ببینند
... چه فرقی می کند.
کسی نمی داند مرا ..تو را . چرا .. من حالا شاید بدانم
راز تداوم لبخندی که بیست و چند سال همراهم شده بود
و نمی فهمیدم.

راز دست هایی که دیگر رمق سابق را ندارد و
چشم هایی که چروک برداشته اند

...

آی...

چو به ما نگری...

از باده نوشین تری...

آیین تقوا ما نیز دانیم
لیکن چه چاره با بخت گمراه...

Apres Toi

شهریارا ، به تو غم الفت دیرین دارد

محترم دار به جان ، صحبت یاران قدیم...



۱. « و تو از من می گریزی
به سمت شادمانی های عاریه »

۲. حکایتی نیست و شکایتی..

بداهه نوازی!

با زنگ کاروان
بازی از نیمه گذشته بود..
مجنون محبت سانتر می کرد
لیلی به هوا می پرید
اما حیف که هربار
دروازه بان خروج موفق داشت
و توپ را در آغوش می گرفت!

اگر با او نبودش هیچ میلی
چه میکنه این لیلی
در ترکیب تیم ملی!