دیر آمدی ، ای عشق...
۱.زیبایی ها ، هر چه زودتر دیده شوند ، سطحی ترند
و این چشم ها هستند که هر چه روشن تر شوند
زیبایی را بیشتر و بهتر می بینند.
و چشم شگرف ترین حادثه در زندگی بشر است.
این روزها حوادث بیشتر شبیه ها بچه ها هستند،
شادی و گریه شان را کسی باور نمی کند
و باید فقط به دلشان راه رفت...
زندگی شیرین است ، با همه ی تلخی هایش.
با تمام آرزوهایش..
و فقر ، نخست سراغ آرزوهای آدمی می آید.
۲.گاهی که گریه می پیچد به تمام سلول های بدنت
بی آنکه ترس داشته باشی از چشم های کنجکاوی که
مدام از کنارت رد می شوند ، حرف مرا بهتر می فهمی.
حرف آدمی که یکبار بیشتر زندگی نکرد .
و یک عطر را بیشتر دوست نداشت.
و یک بار بیشتر ..
من - خودم را می گویم- به سبزها حسودی ام شده است
که چقدر بی خیال می رویند. انگار نه انگار که
چند قدم آن طرف تر ..خشک میشوند و می میرند.
۳. برای سلامتی سرو ها دعا کنیم!
ما که کاجیم و باری نمی دهیم...
۴.اذ جاء ربه بقلب سلیم!
سوره ی صافات
آیه ی ۸۴
« اینکه پیغمبر فرمودند : انا من حسین
معنایش این است که
من از حسین هستم و
از او زنده می شوم...»
~ اینها را که می خواندم بی اختیار اشک در چشمانم حلقه زد.
مخصوصا آنجا که :
اگر با هم باشید ، هیچ کس نمی تواند بر شما غلبه کند!
***
~امام می گفت :
«ما همه سرباز خدا هستیم ..»
یا آن وقت که از قرائت های مدرن از دین می گفت..
یا آنجا که از «غرب زدگی» به ستوه آمده بود...
می گفت : «جوان ها» بدانند که آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند!
وقتی که غرب و شرق را به سخره می گرفت ..
~ « ما از هیچ چیز باکی نداریم...»
اللهم انی اسئلک برحمتک التی وسعت کل شی ء
و بقوتک التی قهرت بها کلی شیء
و خضع لها کل شی ء
و ذل لها کل شی ء
و بجبروتک التی غلبت بها کل شی ء
و بعزتک التی لایقوم لها شی ء...
ای آشنا...
ـ به قول سهیل محمودی :
یک دل دیگر ارادتمند ماست..!
البته اینجا که نه دلی هست و نه دیگری.
اما من در دنیای خیالات خودم زندگی می کنم.
درست مثل همیشه...
دنیای من کهنه و شیرین و توبه پذیر است
و قصه های من به ندرت پایان دارند.
ـ نمی دانم. یعنی می دانم اما تا به حال چنین حسی نداشته ام.
خودم را می گذارم جای رازهای افشا شده ..
که دیگر رمق دویدن ندارند و کسی در تعقیبشان نیست.
میدانی...گاهی بزرگ ترین نیاز آدمی است ، فریب.
خدا نکند دست همه ی زیبایی ها را خوانده باشی...
آنوقت چه بهار باشد و چه آخر بهار ،
نغمه های بی اعتنای کهنه را می خوانی.
مثل تار دست پیرمرد که فقط برای دهکده ی سبزش می زد.
سازهایی که دنبال جلب نظر نیستند
تا بخواهی دل نشین اند.
سازهای مخالف..
ـ یک دل دیگر ...