اگر چه بود و نبودم یکی است - باز مباد
تو را عذاب دهد جای خالی من!

هوای بی تو پریدن نداشتم - آری :‌
بهانه بود همیشه ،
شکسته بالی من!

تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت
چه بی جواب سوالی ست ، بی سوالی من!



۱. یا ایها النبی اتق الله
و لا تطع الکافرین و المنافقین!
.
.
.
و توکل علی الله
و کفی بالله وکیلا

ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه

۲. احساس می کنم
این چشم های معصوم
یک شب به خواب ناز اگر می رفت
آنسوی پلک های خسته ی خود می دید :

فتح طلسم ها ، همه با اوست!

۳. به قول محمد علی بهمنی :

من ولی با گوسفندانی که حتی
بوی برگی مستشان می کرد
بی که گاهی دل بسوزانم! ...

۴. به قول معروف :‌

سرش جنگه ، اما دلش تنگه!

۵. داره ظرف میشوره!
میگه در دعا خوندن هم نباید اسراف کنیم!
من دارم توی دلم میگم :
در ظرف شستن هم...!

۶. برام سخت بود که بگم نباید حرفی بزنیم!
اما انگار جنگ بی دلیل من و روزگار پایان ندارد
حاضر نیستم ببازم!

روزگار اگر بر من سخت بگیرد بر او سخت تر خواهم گرفت!

میگه این همه مدت در این تنهایی دلت نمی گیره؟
میگم نه!
میگه حوصله ت سر نمی ره؟
میگم نه!
میگه چرا ؟

« چشم از پنجره بر وسعت شب دوخته ام
و به چشمان تو می اندیشم!

پیش از آنی که سحر
رنگ چشمان تو را پاک کند... »

mots de coeur

ز صبح دروغین مرا وارهاند ،

شب راستینی که در چشم توست...



۱.
مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار...

۲. چقدر این ابیات را دوست دارم که :

کرده ام توبه به دست صنم باده فروش
که دگر می نخورم بی رخ بزم آرایی

نرگس ار لاف زد از شیوه ی چشم تو مرنج!
نروند اهل نظر از پی نابینایی

این حدیثم چه خوش آمد که سحرگه می گفت
- بر در میکده ای با دف و نی ترسایی- :

گر مسلمانی از این است که حافظ دارد
آه اگر از پی امروز بود فردایی!

۳.
c'est l'heure d'être a aimé

۴. 
 
ولا تطع کل حلاف مهین 
هماز مشاء بنمیم
مناع للخیر معتد اثیم 
عتل بعد ذلک زنیم !

« زنهار! که آنها میل دارند تو نرمش نشان دهی...»

می روی و گریه می آید مرا

ساعتی بنشین که باران بگذرد...



۱. زیرا که او به روح اطهر زهرا (س) موید است...

۲. در این یکسال هرگز هوای گرفته ی پاریس
بغضم را آشکار نکرد
جز امروز که از بچه ها خداحافظی می کردم!
« دفعه بعدی که می بینمت دیگه بزرگ شدم...»

۳. به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است
به ارادت بکشم درد که درمان هم از اوست..

۴. از مترو به سمت خونه که بر می گشتم
میگذاشتم آدم های اطرافم به چشمهای اشک آلود من
نگاه کنند...
دیگر برایم فرقی نمی کند!

۵. این خبر ها یا شایعه ها برای من کوچک است!
آخر خودت به من یاد داده ای :

به «این ها» بخند
از «آن ها» نترس
و
حوادث را مسخره کن!

۶. برایش نامه نوشتم و عذر خواستم از تقصیر یک عمر...
و قصور این چند روز!
آخرش نوشتم :

این یک دو دم که فرصت دیدار ممکن است
دریاب کام دل که نه پیداست کار عمر !

۷. «بهشت را به بها می دهند نه به بهانه »

«
من کسی نیستم که بخواهند له یا علیه من حرفی بزنند
من طلبه ای بیشتر نیستم
و این همه دشمنی با یک طلبه نشانگر آن است
که وی در ادامه ی راه حق
بسیار جدی است »

شهید آیت الله دکتر محمد حسینی بهشتی!

۱. فرقش اینه که وقتی من واسه بچه ها قصه می گم
خودم هم می شینم گوش می کنم!

۲. تهران که بودم به آقای هامانه گفتم :

گل همین پنج روز و شش باشد...

حالا فکر کنم دقیقا فهمیده باشه منظور شیخ اجل چی بوده!

۳. رابطه ی من با سیاست مثل رابطه ی جد بزرگوارمان با بستنی است!
نقل کنند که جد بزرگوار ما در ۸۳ سالگی همه ی دندان ها سالم داشت
جز یکی...
اما برای اینکه بتواند بی درد بستنی بخورد ، در همان سال های آخر
دندان عاریه گذاشت!

۴. مرحوم پدربزرگم می گفت :

اگر پنج نفر در دنیا هم دل شوند ، تمام مشکلات عالم حل می شود!

- داشتم فکر می کردم آیا می شود در وضعیت فعلی کشور
دو آدم هم دل ...

رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت ، به تاریکی شن ها بخشید...



۱.
  آسمان مکثی کرد...

رمز ناگشوده ای در آبی آسمان هست
که حسین (ع) در هر صحنه ای از حادثه ی کربلا
خون زخم بدن خود و یا فرزندانش را مشت کرده به سوی آسمان می پاشد!

آبی آسمان نماد زخم ماندگار تاریخ است
و منتظر صبح آخرینش..

یا لثارات الحسین!

۲.قنوت بسته آسمون
به قامت ستاره...

۳. برگ ها نوشتم..و برگ ها در ذهن و دلم بود
دلم می خواست فرصت بود کمی اش را برای دل آرام بگویم...

می خواستم برایش از ولادت ِ حسین  ِ فاطمه (س) بنویسم
اما نه قلم طاقت داشت و نه من ...
تنها همین که میدانم
رمز آسمان با آهنگ نورانی این اسم ها
دلبستگی دیرینه ای دارد ...

۴. تو ستاره ی غریبی...