بابا با اون همه دردسر و مشغله بهم دیروز زنگ زده
میگه بعد از چندین بار تماس..بالاخره گوشی رو برداشتی!
به شوخی میگه :
محمد جان !
بی معرفت شدی!
...
اما بهتر از هرکس میدونه من چه دردی دارم...
میدونه این روزا وقتی خدا رو شکر می کنم
هیچی واسه خودم نمی خوام...
هیچ وقت هیچی نخواستم!
اما از خدا خیلی چیزها می خوام!
و تو هم بهتر از همه میدونی چی میخوام!
یه روز بالاخره خدا بهم جواب میده
یه روز ...
انشاالله...
این باد بی قراری
که می وزد ،
دل های سر نهاده ی ما
بوی بهانه های قدیمی می گیرد...
کاش یکی بود
این سکوت رو می فهمید!
فرقش اینست که این روزها دیگر مصلحتی نیست!
شکایتی نیست
و حکایتی...
سخن از بودن نیست،
سخن از ماندن نیست،
سخن از عمق غم است
و پریشانی یکدل
که در اندوه غریبانهی خویش
بیصدا میشکند!
وغباریکه در اندوه زمان جاریاست ...
سخن از تلخی یک ناپیداست ...!
پ.ن : گاهی سخن علی (ع) مصداق لحظه هایت می شود
که فقد الأحبّة غربة...
نمی دانم اثر صدای وحید است
یا این آهنگ بنان/...
یاد خیلی روزهای دور می افتم
توی ماشین...آسمون غروب گرفته
صدای گرم...صدای دلنشین...صدای کودکی های ساده
خنده ی شوق و مستی ستاره ها...
دلم از دنیا گرفته...
تو می گفتی وفا دارم
محبت را خریدارم
ولی دیدم نبودی
تو می گفتی حبیبم من
که بر دردت طبیبم من
ولی دردم فزودی...
پ.ن : به چشمانت قسم!
و اوفو بعهد الله اذعاهدتم
و لاتنقضوا الایمان بعد توکیدها
و قد جعلتم الله علیکم کفیلا
ان الله یعلم بما تفعلون...