گنجشکهای خیس
با دستهای کودکان شهر

پیوند غمگینانه‌ای دارند!

شعری گر داری
 توی قفس بگذار

زیر درخت آسمان
 
  پروازهای مرده بسیارند...!

 

باران می بارید
باران های اینجا همیشه بی حوصله است.
افطار دیروز را مهمان خیس متروی پاریس بودیم
در میان چشم هایی که تلاش می کردند نشان دهند که کنجکاومان نیستند...

میان شرمندگی و سرگیجه و سرفه و صدای باران ، مدام خود را ملامت می کردم
که چرا حامد را میان آن همه اوباش تنها گذاشتم..

 اللهم انی اسئلک من جمالک باجمله و کل جمالک جمیل...

 

وقتی که خیال بود و تشویش نبود

یکرنگی من مصلحت اندیش نبود

با چند خط ساده و رو راست، دلم

نقاشی کودکانه‫ای بیش نبود...


 

پ.ن: این گونه است ماه...

 

پ.ن:

قدری بخند

که باغ از نسیم پُر شود

قدری بتاب

در پنجره!

 

پ.ن : می گفت: می خواهم به جایی بروم که کسی مرا نشناسد

گفتم: بیا اینجا ! من آنجا هستم!

 

.

..

هر چند که سال هاست آن جا هستم...
عاشق تب دار نیمه شب های حلال

من اینجا هستم!

اسئلک حبک
و
حب من یحبک...