پای تخت درد!
روی تو ، قرار از دلم می برد...
۱. حال از زبان دوست شنیدن چه خوش بوَد
یا از زبان آنکه شنید از زبان دوست...
۲. خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی...
۳. به قول قیصر :
گرچه گریه های گاه گاه من
آب میدهد درخت درد را
برق آه بی گناه من
ذوب می کند
سد صخره های سخت درد را ،
فکر می کنم
عاقبت
هجوم ناگهان عشق
فتح می کند
پایتخت درد را ...!
۴. دوباره به همان بی طاقتی سابق بازگشتم!
۵. به نظر من ایران به شدت شبیه آمریکاست!
البته من تا حالا آمریکا نبودم و نخواهم بود...اما
اینجا هم احتمال اینکه آرنولد استاندار بشه زیاده!
مثلا همین دیروز. بازی پیروزی و سپاهان.
در یک لحظه که داشتم رد می شدم و چشمم به نیمکت!
پرسپولیس افتاد...آقای احمدی معلم قرآن دوم راهنمایی مون
کنار افشین قطبی نشسته بود!
خوبه ذکر کنم ایشون همون هستن که مجری برنامه ی سحر! در
ماه رمضون هستن معمولا!
۶. دیروز و پریروز برق نداشتیم. پریروز نیم ساعت. دیروز سه ساعت.
شاید اگر یکی به حرص و جوش های من
توجه می کرد و فازهای ۶ و ۷و ۸ که پارسال قرار بود
شروع به کار بکنه و فاز ۹ و ۱۰ که امسال قرار بود افتتاح بشه ، به شبکه ی
گاز اضافه می شد امروز قطع گاز ترکمنستان موجبات قطع برق نمی شد!
میشه یه انتقاد به مردم داشت که چرا کشوری که دومین کشوری گازی دنیاست
باید گاز وارد بکنه!
و
میشه یه انتقاد هم به بعضی داشت که چرا کشوری که کمبود گاز داره
باید گاز صادر بکنه!!!
اخیرا هم که چندتا قرارداد ترکمانچای در بخش نفت امضاء شده!
مثلا قراردارد با چین که اصلا قیمت نداره و خودش یه نوع جرمه!
من وقتی تحریم شدیم خوشحال بودم که گشنگی باعث بشه کاری رو
که میتونیم انجام بدیم ولی زحمت داره رو خودمون انجام بدیم.
اما وزارت نفت برای اینکه نشون بده تحریم اثر نداره
( یا برای چاپلوسی به شیوه ی قاجاریه!)
چند تا قرار داد با چین امضا کرده که حتما در آینده صداش در می آد!
الان فعلا کسی توی این وادی ها نیست!
۷ . فرانسه که بودم به چند تا از این دوستام گفتم بیان ایران!
البته از این دعوت های تعارفی بود که مطمئن بودم همون اول
سر ویزا گرفتن همشون نا امید میشن!
خلاصه از دست سفارت در می ره و ظرف دو روز به همه ویزا میده!
و حالا اینا دارن این ۵شنبه میان و من هم به قول دکتر پیشوایی
میشم : هتل دار اعظم!!!
از کلیه ی دوستان که تجربه ی توریست گردونی ! دارن دعوت به همکاری میشه!!
« با آنکه شکسته و فقیر است دلم
از عشق تو سخت ناگزیر است دلم
در بین تمام قشرها ، بیچاره
بیش از همه آسیب پذیر است دلم!!»
استاد ترکی
۱. خوبیش اینه که به قول سعدی :
شرح غم هجران تو هم با تو توان گفت...
۲. «زنی ...
چون روزنی عتیق...
از مادرم بپرس!
...
گلویم
شلاق خورده ی کبودی هاست
و
مهر سجده ام
مزاری گمنام
زیر ثانیه های نامی ِ حسرت! »
تازه می فهمم چرا می گفت :
« چهل سال حاشیه رفتم
از تبارم...
و بازویم
دور گردن دریا
حلقه نشد... »
۳. غمگین یا شاد..نمی دانم کدام بودی
تنها میدانم در دلم
درست جایی که هیچ دروغی را راه نمی دهند
درست مثل همین چند قرن و چند سال که گذشت
آرام و معصوم به شیوه ی چشمه ها
نشسته بودی و زیر لب...
و من
بی آنکه حقی داشته باشم
که حتی بخوانمت...
۴. « اما مادرم
بشارت جبرئیل را در لبخندش پیچید
و
آسمان را
مثل قدحی نیلگون
روی سر دودمانم گرفت...
ما گذشتیم
و
زشتی ها را زخمی از پوزخند زدیم!
از تبسم مادرم
در کنار محراب
چشمه ی سرخی شکفت
و راز تبار بی مرگم را
افشا کرد »
۵. الیوم اکملت لکم دینکم...
المحبة نارٌ
تهلک ما سوی المحبوب...
۱. تمام خوشحالیم امروز این بود که سر نماز
مهرم رو برداشت و در رفت...!
اینقدر خنده هاش قشنگه که
دلم می خواست
یک دل سیر
نگاهش کنم!
۲. یکی به من بگه...تهران چه خبره؟
چرا همه نال می زنن...زیل و زوول!
کی ارث پدر همه تون رو برداشته؟
نفت حق مسلم تونه؟
اگه عرضه دارین بیاین از زیر زمین در بیاریدش!
می دونم حاضرین کاسه ی همه رو لیس بزنین
واسه یه لقمه نون...
چرا هر کی رو نصیحت می کنی در میره؟
چرا به هر کی میگی : درستش اینه.
خزعبل تحویلت میده...
نکنه دیگه حوصله ی حرف حق شنیدن رو ندارین؟
یا اینکه به قول امام حسین(ع)
گرفتار لقمه ی حروم شدین...!
۳. چرا صدا سیما به خاطر غدیر هزار تا خواننده ی
نسل جوان رو با آرایش های مردانه! نشون میده
اما ده دقیقه صحبت امام رو پخش نمی کنه!
شهید ... می گفت :
از جبهه با گریه بر می گشتیم
اما توی راه دلمون خوش می شد که
خونه رو می بینیم...
به میدون آزادی که میرسیدیم
یه نگاه به لباس خودمون می انداختیم
یه نگاه به بی خیالی مردم...
به نگاه های غریبه...
می گفتیم : از خیر خونه گذشتیم!
۴. آقای فاطمی نیا شریف بود...بچه ها شریف نبودند!
همین.
دارم به مرگ دست جمعی (و سلکتیو البته)
فکر می کنم...
دارم به سیب و
جاذبه اش فکر می کنم!
۵. می گفت : خیلی بده...
اینجوری برگشتی به دو سال پیش ...
گفتم :کاش میشد به بیست سال پیش برگشت..
۶. توی کویر که باشی
پیاده بری یا با دوچرخه...توفیری نمی کنه.
۷. مردم فداکار و رنج کشیده و انقلابی پاریس!
واسه کسی که واسه تون مرده
بیکار که شدین
یک درجه تب کنین.
تب هم نکردین
یه سر دردی
چیزی...
به خدا همین جوری نمیشه!!!
که ویرانم به جان تو...
۱. به قول سعدی :
خبر از دشمن و اندیشه ز دشنامم نیست...
۲. چه کسی بود صدا زد : سهراب؟
خانه اش ویران باد!
به سوی تو می آیم...
«پیغمبری متواضعم!
با آیینی شگفت...
به سوی تو می آیم
حتی اگر نیامده باشی!
معجزه ام
نگاه و لبخند توست
که به یکباره
اندوه را می رماند
و عطش را فرو می نشاند
پیغمبری دل سپرده ام
با کتابی
آیه آیه درد...
تنهایی ام بی طنین نگاهت
برزخی دوزخناک است
بی تو
دلم را به خاک می سپارم
دلتنگی هایم را به باد
هر چه بادا باد! »
استاد ترکی
۱. این نوشته های چند دقیقه مانده به پرواز خیلی خوبه...
۲.ضرب و تقسیم را روانیم...به جمع که می رسد مدام
اشتباه می کنیم!
۳.قم لیل الا قلیلا...
۴.داشتیم ناهار می خوردیم...همه می خندیدن و شاد بودن..
یهو لقمه پرید گلوی یکی آن دور دورها...اولش کسی جدی نگرفت
بعد که یه دقیقه ای نتونست نفس بکشه و رنگش مثل این
پژوهای ۲۰۶ ، سیاه شد...همه دورش جمع شدن.
من از دور داشتم نگاه می کردم...
هی تلاش می کرد اما نمی تونست نفس بکشه...
من میدیدم روی زمین چه جوری داره خودشو می کوبه...که بتونه نفس بکشه..
اما بالا سرش همه منطقی بودن..به فکر چاره!
همدردی هم می کردن...زیاد!
...
من دیگه نتونستم ببینم.
نفهمیدم آخرش تونست نفس بکشه یا نه...
اما دم در که وایساده بودم یکی از همونا که دلسوزی می کرد
از همونا که اشک توی چشماش جمع شده بود ،
داشت به دوستش می گفت :
یکی امروز داشت می مرد ، نذاشت ما غذا بخوریم...
- نمی دونم چرا بعضی از ایمیل ها و کامنت ها و غیره
به شدت شبیه این جمله ی آخره واسم...
معذورم که جدی نمی گیرم!
۵.تازه می فهمم چرا -سید- اصرار داشت :
شیطان چون نقش قالی کرمان
شکفته و شاد است...!
۶. و اعوذ بک رب ان یحضرون!