تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
..
خوشه ی ماه فرو ریخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه
دل داده به آواز شباهنگ
..
آب ، آیینه ی عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا ! که دلت با دگران است!
..
تا فراموش کنی...
چندی از این شهر سفر کن!
۱. آسمان که درد ندارد...دردهای من همه زمینی اند!
خیلی ها را از خودم دوست تر دارم.
آنقدر که از دیدنشان بیش از دیدار هر آینه ای شاد می شوم...
اما
اما نمی دانم چرا
هر بار که می آیم...آخرش می گویم
کاش نمی آمدم!
احساس می کنم سقفی که با هزار هزار خشت و به دست ،
روز به روز و هر شب روی هرم زمین
با تنهایی بی انتهایم...
ساخته بودم :
این روزها در این هم همه ی آدم ها و آرزوها
«من ها» و« از من ها»
موجودات کوچک فضایی با قیافه های بزک کرده و ملکوتی!
با سلام و صلوات.
با عرض ارادت.
با خلوص نیت.
با ذکر مصیبت.
با تبریک و تهنیت.
حتی با فاتحه ای ...
در هم می شکند!
۲. من شیفته ی قلب پاک - عقل آرام - دلهره ی ساده - مناجات پنهان
کلام راست - نیت آشکار - دعای سحر و گریه ی شبم!
اینقدر خودخواهم که همه را وسیله ی امتحان خودم می دانم.
بزرگ و کوچک...فرقی نمی کند!
۳. می گفت :
ندانستن پتانسیل مهمی است.
آدم وقتی ندانسته اش را می فهمد
کم کم موتورش خاموش می شود.
مثل آدم های دانا ، با عصا راه می رود...
۴. حدود ۱۰ -۱۲ سالی که گذشت.
خیلی از نیروی های با عرضه ی کشور از صحنه ی اجرایی کنار گذاشته شدن.
یا تخفیف پیدا کردن.
میگن : بد اخلاقی کشور ترکمنستان..
نمیگن : بداخلاقی در حق کشور ترکیه.
من به شخصه حاضر بودم از سرما بمیرم
ولی صادرات گاز به یه کشور مسلمان و طبق معاهده قطع نشه.
البته بعدا همه سر عقل اومدن ..
اما چه فایده که هشت سال داشت تموم میشد!
۵. همه یه جوری میگن که انگار حمله ی اسلام به ایران
باعث نابودی فرهنگ غنی ایرانی شده!!!
تفکر خیلی ها مثل دخترهای یزدگرد سوم شده که از ترس عرب ها
به کوه پناه بردن!!!
نمی دونم تا حالا یه کم فکر کردین
والاترین آدم های روزگار...از حضرت آدم (ع) به اینور!
همه عرب بودن.
یاابن امی جارت الدنیا علینا
نوای دلنشین همیشه...
سرزمین نینواست...
زینبم آماده باش...زینبم آماده باش!
۱. به قول سید : دست آخر ، دست خون است!
۲. خدا رو شکر که امسال محرم اینجا هستم...خدا رو شکر!
Heavenly
شوق است در جدایی و
جور است در نظر...
هم جور به...
که طاقت شوقت نیاوریم...!
۱. شده به آسمون خیره بشین؟
فکر کنین به ستاره هایی که هنوز نتونستن شما رو ببینن!
یا به زمین و گل هایی که هزار سال بعد از ما
جسور و لطیف از خاک بلند می شن...
شده فکر کنین ماه چقدر تنهاست؟
اصلا تا حالا تونستین یه درخت بکشین با رنگ های غلیظ و
پر رنگ.. یه درخت با هزار تا شاخه و برگ. توی یه دشت
کاملا صاف و یکدست ، سخت تنها ..
دلم می خواد یه آهنگ بسازم ...!
مثل صدای موج ها..پی در پی و ملایم...!
۲. به نظرم زندگی میلیون ها مجهول داره و میلیون ها معادله!
که گاهی مجهول ها رو هم نمی دونیم
چه برسه به معادله ها!
بد یا خوب...خیلی از این معادله ها اصلا منطقی نیستن
در مصاف با عقل ما !
۳. احساس این روزهایم شبیه همون موقع هاست که
در خواب ...داشتم از پله ها پایین می اومدم و یکی از پله ها نبود!
۴. از نقاشی های نیمه کاره خوشم می آد...
آدم میتونه هزار جور فکر کنه و با ذهن خودش ادامش بده
اگه قشنگ بشه..آدم خودش قشنگ بوده!
اگه زشت بشه...
فلسفه ی این کلمات نیمه کاره هم شاید همینه.
فزت و رب الکعبه!
۱. بمیرم دل...تو را دیوانه کردند!
۲. تصویر من رو از شهر شهید پرور شیراز دریافت می کنین!
از این جایی که هستم صدای مهیب تیشه به خوبی
احساس میشه که احتمالا کار فرهاد نباشه!
به هر صورت هیچ خواب شیرینی در کار نیست!
۳. «اگر مجنون دل شوریده ای داشت...»
لیلی تا حالا به یه جایی رسیده بود!!!
۴. یعنی واقعا جای شکرش باقیه که زلزله نیومده!
راه ها همه بسته و همه جا برف و مرف!
خیر سر همه شون هم یه اتوبوس خوب براشون گرفته بودم
که به علت برف نرسید به اصفهان!
اینا لطف کردن یه اتوبوس از این بنزهای چهل و هفت خسته
با این صندلی زرشکی ها بهمون دادن!
البته آقای راننده دید ما خارجی! هستیم خیلی مرام گذاشت و
جلوی چشم همه ی مسافرین از پارچ جادویی اش که با دست مبارک
خودشون توش استکان میزدن و چایی پر میکردن بهمون تعارف کردن!
تازه گفتن بهشون بگو : ایران دوست آمریکاس!!!
۵. من دقیقا ۵ دقیقه رفتم توی مسجد شیخ لطف الل.. ( ریچادلله سیلور من!)
نماز بخونم...برگشتم دیدم مثل مگس که دور عسل جمع میشه
دوستام رو محاصره کردن و اینا هم چه با شور و شعف
دارن به ابراز احساسات بقیه پاسخ میدن!!!
اصلی ترین سوال ایرانی ها اصولا از خارجی ها اینه :
نظر شما در مورد ما چیه!!!
البته یه سوال زیبا ی دیگه هم پرسیده بودن که :
به نظر شما ایران میتونه عضو اتحادیه اروپا بشه؟!
۶. من نمی دونم چرا همه ی ایرانی ها دوست دارن از کشورمون
تصویری زیبا به خارجی ها ارائه بدن..
هر کدوم از اینا یه راهنما به زبون بسته ی خودشون همراشونه
که توضیحاتی در مورد ایران داده و به نظرم اکثرا اغراقه!
به هر صورت...در بعضی از جاهای سفر جدا به اینا سخت گذشته
مخصوصا قسمت اتوبوسش...ولی من جدا داشتم لذت می بردم
و هی بهشون می گفتم اینم بخشی از واقعیت هاس!
احتمالا تهران که برسیم یه سر ناصر خسرو هم ببرمشون!
۷. بمیرم دل...!