به من گوش کن..
بازی از نیمه گذشته
اما هنوز
آغاز نگشته است
-در ملکوت سکوت-
پ.ن : این وصله ها به ماه نمی چسبد!
پ.ن : اینکه امام حسین (ع) می گویند که
الناس عبید الدنیا و الدین لعق علی السنتهم
یعنی مردم بیچاره ی عزت و خفت دنیا هستند
می میرند برای آنکه عزیز داشته شوند
تا راحت بخورند و بریزند و بپاشند..
از آن طرف برای جلوگیری از خفت هر کاری می کنند
اگر لازم باشد خدا را هم -نعوذ بالله- به خیال خود
دور می زنند..
باید عزیز باشند و راحت..غرق در نعمت
گوشه ی دنیایشان که سابیده شود
امام که سهل است ، بی خیال خدا می شوند..
نظام جمهوری اسلامی هم دقیقا همین حکم را دارد
برای آنها که می فهمند ، عطیه ی الهی است دست ما
پاک ترین و زلال ترین خون ها به پایش ریخته تا
قد بکشد و بزرگ شود...تا روز به روز چشم دنیاپرستان را
تیره و تار تر کند..
فارغ از هر بحث ظاهرا سیاسی ، هر کس به این انقلاب
پشت کند و برود پی زندگی اش
هم در این دنیا ذلیل می شود و هم در آن دنیا.
فقط اولین تازیانه است که درد می آورد
باقی را نمی شود حس کرد..
نمی شود..
پ.ن : مشهور بوده که گاندی همیشه در فضای
باز زندگی میکرده..میگه :
در تعجبم از آدم ها که از ادامه ی غذای هم نمی خورند
اما از ادامه ی هوای هم می خورند!
به نظر من آدم ها اکثرا با هم حرف نمی زنند
بلکه فقط از ادامه ی حرف های هم می خورند!
همین..
پ.ن : خیلی وقت است که هیچی در دفتر خاطراتم
ننوشته ام..شاید از وقتی آمده ام.
کاغذ ها و حرف های بوی تعفن گرفته اند برایم..
بعضی غصه ها در گلویم مانده
دیشب داشتم فکر می کردم
خیلی وقت است که حتی
یک پنجم نفس های معمولی ام را هم نمی کشم..
روی صفحه ی اول دفتر خاطرات نوشته ام :
آدمی که بمیرد فقط خاطره ی نوشتنی ندارد..
انگار مرده باشم!
حساب جاری!
اینک این تو که چهره می پوشی
اینک این ما که بی نقاب شدیم
ما که - ای زندگی- به خاموشی
هر سوال تو را جواب شدیم
دیگر از جان ما چه می خواهی؟
ما که با مرگ بی حساب شدیم...
محمد علی بهمنی
پ.ن : فقط لباس باران
در زمزمه ی مهتاب
خشک می شود
آی گنجشک
بیخود نشسته ای
روبروی نور ..
این روزها آفتاب
حسابی خیس است
برای خودش..
پ.ن : گل ها همه سرگردانند
نه آفتاب گردان..
و من به این امید که باز
در فصل فاصله
چون معجزی شگفت
از باغ پر شوم..